De kracht van Studio met met zit hier in het zorgvuldig doseren van impact. Grote, vijf meter brede panelen met blow-up foto’s hellen licht naar voren en lijken op je af te komen. Een eenvoudige ingreep die direct spanning oproept.

Daartegenover staan juist meer verstilde momenten, zoals het semi-transparante titeldoek waar je bij binnenkomst tegenaan loopt met ervoor een memorial van foto’s van echte kinderen en gezinnen die zijn omgekomen, waar bezoekers een kaarsje kunnen branden. Ook hoger in de ruimte gebeurt er veel: in de kerk hangen drones, als een stille maar indringende verwijzing naar de realiteit van moderne oorlogsvoering.

Tegelijk is er ruimte gemaakt voor ontmoeting en gesprek. In een ingerichte woonkamer kunnen bezoekers in contact komen met vluchtelingen, omgeven door een houten huisframe. Een subtiele laag die het gevoel van ‘thuis’ en ‘ontheemd zijn’ tastbaar maakt. Door de hele tentoonstelling heen loopt bovendien een heldere grafische lijn, waarbij kleur helpt om te duiden zonder te sturen: Russische onderdelen zijn gemarkeerd in rood, Oekraïense in geel en Europese in blauw. Zo ontstaat er een geheel waarin inhoud, ruimte en vormgeving elkaar versterken, en waarin je als bezoeker niet alleen kijkt, maar echt even stil wordt gezet.